"Vita Classica" - Listy
6. Bernd Alois Zimmermann (1918–1970): Musique pour les soupers du roi Ubu. Jest to skrajnie nowoczesna muzyka baletowa, przy której zgrzytliwie przekładają się cytaty znanych utworów, niełatwa zabawa, ale ciekawa jak mocno złożona krzyżówka.
7. Karol Szymanowski: 1 koncert skrzypcowy. Andrzej Wajda wykorzystał ten utwór jako podkład muzyczny do słynnego filmu „Panny z Wilka“. Kiedy pod koniec filmu pokazuje 85-letniego pisarza Jarosława Iwaszkiewicza, siedzącego cicho i nieruchomo w pociągu niczym zwyczajny pasażer, w tle rozbrzmiewa końcowy fragment koncertu skrzypcowego. Wielki moment, dreszczy.
8. Gavin Bryars (ur. 1943): Konzert dla kontrabasu z 1986 roku. Gdyby wieloryby potrafiły szarpać cztery struny kontrabasu, tak by to na pewno brzmiało. Uwielbiam tę półgodzinną odę do melancholii.
9. Jan Wacław Worzyszek (1791–1825): Symfonia D-Dur, op. 24, dyrygowana przez Thomasa Hengelbrocka. To lekki smakołyk w stylu Beethovena.
10. Wariacje Diabellego na fortepian 50-u wiedeńskich kompozytorów. Dzisiaj znane są raczej wariacje Beethovena na temat Diabellego. Jednak na prośbę wydawcy muzyki, Anton Diabelli (1781-1858), dokładnie pięćdziesięciu wiedeńskich kompozytorów skomponowało jedną lub dwie wariacje na ten słynny walc. Diabelli wydał je jako zbiór w 1824 roku. Był to jeden z pierwszych samplerów w historii muzyki, 150 póżniej nagrany przez pianistę Rudolfa Buchbindera.
